Szwedzka grupa powstała w 2019 w Boden po przekształceniu ReinXeed. Wytwórnia Nuclear Blast promowała debiut jako symfoniczny powermetal, choć faktycznie był to melodyjny euro-power, niewiele odbiegający od dokonań ReinXeed. Zastosowano typowe szwedzkie klawisze na planie drugim, odrobinę neoklasyki i ograne chwyty gitarowe pod Power Quest. Trudno o bardziej typowe przykłady radosnego fantasy power, ubarwione włoskim stylem rycerskiej narracji jak Rising Tide, The Rat Pack, The LegendAlliance Forever - wszystko rozpędzone niczym numery Dragonforce. Granie wolniejsze było w zamyśle monumentalne i pompatyczne, faktycznie jednak prezentowało się ospale w swej wypolerowanej elegancji (Mötley True), a zbudowane na fundamencie neoklasycznym (Night Call Girl) to takie przyzwoite naśladownictwo Stormwind. Trafiła się tez kompromitującja w postaci Father Time (Where Are You Now) - klon dokonań niemieckiego Freedom Call. W pewnym sensie był to album mniej szwedzki, a bardziej brytyjski w ramach nieco cieplejszego i bardziej mainstreamowego stylu prezentacji melodii, jaki ustaliły w swoim czasie wspomniane Dragonforce i Power Quest (Future Land). To był metal układny i ułożony - co prawda sprawnie zagrany, ale głównie dla grzecznych dziewcząt i chłopców oraz najprawdopodobniej ich babć i dziadków, którzy lubili ładne melodie o wysokim standardzie wykonania i wypolerowanej bezbłędnej produkcji. Majestica nie pokazała tu niczego, czego nie można było usłyszeć w przekroju twórczości ReinXeed. Nazwę grupy zresztą dobrano fatalnie, ponieważ kojarzyła się z innym słynnym szwedzkim zespołem Majestic, który grał szlachetny neoklasyczny metal na wirtuozerskim poziomie. Tutaj tymczasem był to szczęśliwy power brytyjsko/włoski z Freedom Call w tle - tyle, że wykonany przez Szwedów.
Z nowym perkusistą Joelem Kollbergiem, formacja przystąpiła wkrótce do nagrań na drugi album. [2] nie był pierwszą próbą przeniesienia "Opowieści Wigilijnej" Karola Dickensa w świat muzyki i zaskakująco ta opowieść była spójna i została zgrabnie opowiedziana. Zespół postawił na symfoniczny powermetal, zbliżając się z jednej strony do bogactwa aranżacyjnego Rhapsody, a z drugiej do filmowej atmosfery Twilight Force. Partie poszczególnych postaci zostały rozpisane na głosy i wypadło to dobrze, a Tommy śpiewał po prostu miejscami wybornie. Jego gitara w wielu momentach schodziła na plan drugi wobec pełnych przepychu orkiestracji, także w obszarze gustownych chórów. Do tej historii Ebenezera Scrooge`a doszedł również należyty dramatyzm, skutecznie przykuwający uwagę słuchacza od początku do końca. W kompozycje wpleciono motywy znanych kolęd, choć bez nachalnego nimi epatowania i ten element został zrealizowany perfekcyjnie. Na album złożył się zestaw kompozycji w jednolitym stylu, choć teatralny styl Ghost Of Christmas To Come nazbyt przypominał pomysły muzyczne Evil Masquerade. Znalazł się za to absolutny hit w kategorii melodyjnego neoklasycznego power, czyli Ghost Of Marley - numer wyborny numer i jedynie pozostawało żałować, że tak perfekcyjnie ta płyta się nie kończyła. Johansson jako producent i Jonas Kjellgren jako inżynier dźwięku (mix i mastering) spisali się wybornie i stworzylu wzorcowy pod tym względem power/symfoniczny album. Był to krążek z muzyką metalową, ale tak skomponowany by był przystępny dla każdego i muzycznie łączący fanów różnych gatunków, nie tylko metalu. Kompozycje potrafiły zachwycić wysmakowaniem subtelnych aranżacji, doskonale wyważonym klimatem i elementami metalowej opery, zmieszanymi ze ścieżką dźwiękową rodzinnego filmu animowanego. [2] to z pewnością najlepsza rzecz, jaka została do tej pory przygotowana przez Tommy`ego Johanssona jako lidera.
Toomy Johansson dołączył również do Memories Of Old.

Tommy Johansson (ex-ReinXeed, ex-Golden Resurrection, ex-Charlie Shred, Sabaton),
Alex Oriz /Christopher Davidsson (obaj ex-Oriz, ex-ReinXeed, ex-JD Miller), Joel Kollberg (Veonity), Petter Hjerpe (Morning Dwell, Mad Hatter)