Brazylijska grupa założona w 1985 w Sao Paulo. Do życia powołali ją bracia Passarell, którzy poszukiwali ostatniego ogniwa w swoim zespole - wokalisty. W końcu znaleźli go w osobie 14-letniego Andre Matosa, z wyglądu podobnego nieco do Bruce`a Dickinsona. Skład był kompletny, więc koncerty i pierwsze demówki "Projeto SP Metal" i "The Killera Sword" nie czekały długo na powstanie. Kasety była często puszczane przez lokalne stacje radiowe i zespół został zauważony przez znaną brazylijską wytwórnię Rock Brigade, która zaproponowała im nagranie pełnego albumu. Kiedy w końcu doszło do wydania debiutu, Andre miał 16 lat i co ciekawe wiązał w tamtym czasie większe nadzieje z grą na klawiszach niż śpiewaniem. Zmieniło się to radykalnie po reakcji jaką wywołał [1], a zwłaszcza pochlebnych recenzjach opisujących krążek jako "perfekcyjny melodyjny powermetal". Magazyn "Thunderbolt Magazine" okrzyknął nawet Viper "najlepszą rzeczą jaka kiedykolwiek powstała w Brazylii". Krążek nie tylko pokazał niezwykły talent młodocianych muzyków, ale także pobił rekord jeśli chodzi o sprzedaż debiutów - 10 000 w samej Brazylii. Taki sukces pozwolił im zostać supportem Motörhead. Sam Matos stał się idolem i symbolem seksu wśród brazylijskich nastolatek. W tym okresie przefarbował się na blond i zaczął ubierać się na czerwono.
Mixem [2] zajął się Roy Rowland - znany ze współpracy z Sabbat, Satan, Testament i Lääz Rockit. Pod jego okiem powstała płyta bardziej ambitna i rozbudowana, a przede wszystkim charakteryzująca się wygładzonym brzmieniem. Matos doczekał się pierwszego samodzielnego utworu Moonlight, czyli prywatnej interpretacji "Sonaty Księżycowej" Beethovena. Poza tym przeszedł mutację głosu, nabierając specyficznej dla siebie barwy i sposobu śpiewana. Jego inklinacje do łączenia metalu z muzyką klasyczną zaczęły być wyraźne i na tym polu znalazł zwolennika w osobue Pita Passarella. Album był jeszcze mocniejszym uderzeniem niż [1], ale na drodze "podboju świata" stanęła wytwórnia, która mimo wydania płyty w Brazylii w 1989 na całym świecie wydała go znacznie później (1991 w Japonii, 1992 w Niemczech, 1993 w USA). Pomimo odejścia Matosa do Angry, [2] podbił Kraj Kwitnącej Wiśni niemal całkowicie, a Japończycy obwołali Viper największą nadzieją światowego metalu. Wkróce Pit Passarell stał się liderem drużyny - to on zadecydował niestety o powrocie do prostszego grania i obraniu bardziej komercyjnego kierunku. Dalsze płyty nie wzbudziły euforii nawet w Brazylii i o kwintecie szybko świat zapomniał.
Andre Matos śpiewał w Looking-Glass-Self (demówka "Equinox" z 2000), Virgo, Shaman i Symfonia. Zmarł na atak serca 8 czerwca 2019 w wieku niespełna 48 lat. Pedro Passarell zmarł 27 września 2024 w wieku 56 lat na raka trzustki.

Hugo Mariutti (ex-Shaman), Leandro Cacoilo (ex-Age One, ex-Seventh Seal, Caravellus)