Amerykański zespół założony z inicjatywy znanego gitarzysty George Lynch. Do współpracy dobrał sobie mniej znanych muzyków, w tym chorwackiego wokalistę oraz bębniarza Evanescence. Dino Jelusić śpiewał od najmłodszych lat w zasadzie, gdyż wystąpił i zwyciężył w pierwszej dziecięcej edycji Eurowizji w 2003 w wieku 11 lat. W Dirty Shirley zaśpiewał wspaniale, okazując się szybkostrzelnym i niezwykle celnym pistoletem w arsenale Lyncha. Okładka albumu odrzucała niską jakością i to nawiązanie do obrazu Granta Wooda "American Gothic" z 1930 roku nie wypaliło. Jeśli jednak słuchacz zignorował stronę graficzną, odkrywał pod nią zawartość nadzwyczaj intrygującą i kapitalnie wykonaną. Rozpoczynał wszystko prawie siedmiominutowy Here Comes The King, w którym wczesne Rainbow spotykało Dio. Grupa zdecydowała się oprzeć płytę o zasadę kontrastów i zaraz proponowała luźniejszy i kołyszący bluesowo Dirty Blues (dla fanów Winger i The Black Crowes). W klimacie mroczniejszego Queensryche nadchodził I Disappear, leniwie prowadzący ku epickiej solówce George'a (harmonie wokalne nieco przypominały Alice In Chains). Zwiewny The Dying to hard rock odegrany nowocześnie, zbliżony do dokonań Dokken z lat 90-tych, z wokalem a la Coverdale niemal zagłuszającym fortepian i gitarę akustyczną. Ten stylistyczny kalejdoskop mógł nieco dezorientować, ale jednocześnie udowadniał, jak świetnie do różnych konwencji mógł zaśpiewać Jelusić i jak doskonale mógł mu podgrywać Lynch. Lider po prostu był w znakomitej formie, grał niczym natchniony i szarżując z kreatywnymi zagrywkami. Fani Lynch Mob z pewnością odechnęli z ulgą przy Last Man Standing, z charakterystycznym dla tej ekipy groove. Później Dirty Shirley proponował melodyjny metal w Siren Song z dodatkiem organów Hammonda, funkujący stoner w Cold oraz fenomenalnie wykonany przez Jelusica Escalator To Purgatory - ciężki i brudny hard rock przyprawiony boogie amerykańskiego Południa. Na prawdziwy killer wyrastał jednak The Voice Of A Soul - prawdziwie epicki heavy-rock, dający wokaliście (w tonacji Paula Rodgersa) i gitarzyście przestrzeń na wymianę zdań i odpowiedzi. Jakościowo od reszty odstawał jedynie Higher - z początku wiele obiecujący dzięki ostremu riffowi i szalejącemu Jelusicowi, ale tracący jednak spójność z powodu chaotycznej części środkowej. W rezultacie obaj mistrzowie ceremonii byli w centrum uwagi i obaj w równym stopniu wpłynęli na ten album. Fani stylu grania Lyncha mogli momentalnie pokochać ten krążek. Na edycję limitowaną dorzucono bonusowo hard rockowy Red Skies And Silver Snow.
Dino Jelusić dołączył do Michaela Romeo i progresywno-rock/metalowego Whom Gods Destroy (Insanium w 2024). Wokalista założył też solowy projekt Jelusick (Follow The Blind Man w 2023 i Apolitical Ecstasy w 2025). George Lynch grał potem w coverującym pop-rockowe hity lat 80-tych XX wieku George Lynch & Jeff Pilson (Heavy Hitters w 2020 i Heavy Hitters 2 w 2023) oraz w Casandra's Crossing (Garden Of Earthly Delights w 2024).

George Lynch (ex-Xciter, Dokken, Lynch Mob, ex-Souls Of We, ex-T&N, ex-KXM, Sweet & Lynch, ex-Ultraphonix, The End Machine),
Dino Jelusić (ex-Stone Leaders, ex-Animal Drive), Will Hunt (Evanescence, ex-Gus G, ex-Black Label Society, ex-Michael Sweet)