Amerykańska grupa powstała w 2000 w Loaganville z inicjatywy gitarzysty Corbina Kinga. Vainglory nagrywało rzadko, robiąc między płytami wieloletnie przerwy. Wynikało to przede wszystkim z zaangażowania Kinga w innych projektach: Kinrick (2005) oraz Briton Rites (2010 i 2020 - Corbin grał tam na perkusji). Muzyk zrealizował też trzy instrumentalne krążki solowe: Guitar Master w 2001, Guitar Master 2002 w 2002 i Destination w 2004 (w 2012 wyszła też składanka Nightwalker). Pierwsza płyta Vainglory pozostała nieznana i coś drgnęło dopiero pod koniec 2006, kiedy to zespół wznowił działalność z nową wokalistką Kate French, znaną z Chastain. Kate zresztą rozwiodła się z Larry`m Howe (perkusistą Vicious Rumors) i wyszła za mąż z Kinga. Ponad godzinny materiał zdominowały mocny głos French (porównywalny z wokalem Mike`a Howe`a z Metal Church) oraz neo-shreddowe granie Corbina (Decapitation Attack). Jeśli ktoś lubił właśnie Chastain czy Kinrick ten krążek był dla niego (później podobnie grał Benedictum). W Midnight Hellfire pojawiały się elementy groove metalu a la Pantera, Face Of Death zahaczał o power/thrashowe rejony, a najciekawiej rózne klimaty mieszał emocjonalny Undying Love. Fani kobiet za mikrofonem oraz neoklasycznego grania typu Malmsteen/Stump nie mogli narzekać.
Brian Harris bębnił w Zanister, Firewind, neoklasyczno-progresywnym Seven Seraphim (Believe In Angels w 2003) i Darkology.

Ted Brasier (ex-Grimlock, ex-Liquid Nation), Kate French (ex-Chastain), Kevin Kekes (ex-Damien, ex-Bones Garage, ex-Chastain), Brian Harris (ex-Decay, ex-Kenziner)