Amerykański gitarzysta, urodzony 19 maja 1967 w rodzinie muzyków - jego ojciec był gitarzystą hawajskim, a matka pianistką. Mały Mike zaczął grać na gitarze akustycznej w wieku ośmiu lat. Uczył się głównie sam, ale pobierał również lekcje w lokalnym sklepie muzycznym w Omaha. Ucząc się piosenek tamtych czasów, Michael był wielkim fanem Lynyrd Skynyrd, Led Zeppelin, Black Sabbath i AC/DC. W wieku 12 lat Firkins grał już w lokalnych zespołach, także przykościelnych. Sfrustrowany graniem przeróbek, rozpoczął na poważnie szlifowanie swoich umiejętności, a na liście jego ulubieńców trafili muzycy country: Jerry Reed, Chet Atkins, Albert Lee i Danny Gatton. W 1988 Michael nagrał kasetę demo z pięcioma utworami instrumentalnymi i przesłał je do Mike'a Varney'a - łowcy talentów magazynu "Guitar Player", który zaoferował chłopakowi podpisanie kontraktu. Krążek ukazał się w 1990 i dryfował w różne rejony stylistyczne. Motywy orbitowały od zagrywek bluesowych (Deja Blues) poprzez country, jazz aż do hard rockowego fundamentu (Rain In The Tunnel). Eleganckie brzmienie gitary w połączeniu ze słodkimi melodiami i całkowicie oryginalnym podejściem do rockowych solówek wyróżniały Space Crickets i Laughing Stacks. W kilku momentach muzyk zastosował specyficzne podwójne dźwięków w stylu country z unikalnym kostkowaniem, która nadawało jego gitarze dźwięk przypominający brzmienie rogu. W innych utworach Michael naśladował saksofon lub klarnet, a do tego potrafili zbliżyć się tylko najlepsi (na przykład Allan Holdsworth). Firkins słyszalnie unikał popularnego w latach 80tych shreddingu, stawiając na wydobycie atmosfery zamiast wymuszonych popisów. Całość miała swobodny i luźny charakter, a kilka wesołych zagrywek udowadniało, że trio nie traktowało wszystkiego śmiertelnie poważnie. To nie były malmsteenowe arpeggia grane razem. Jedynym zarzutem były sporadyczne chwile, kiedy Michael próbował czegoś co ostatecznie zaburzało dynamikę utworu. Miało to choćby miejsce w przypadku wspomnianego Space Crickets, w którym Firkins nagle przerywał dynamikę, próbując solowego występu w stylu jam session. W studio gitarzystę wspomogli doświadczeni już muzycy: basista Jeff Pilson oraz bębniarz James Kottak. Nie było żadnych klawiszy, ani techniki slide i wiele dla siebie mogli tutaj znaleźć miłośnicy Vinnie Moore'a. Krążek sprzedał się w ilości ponad 100 000 egzemplarzy i zapewnił Firkinsowi zwycięstwo w plebiscycie czytelników magazynu "Guitar For The Practicing Musician: w kategorii Najlepszego Nowego Talentu oraz drugie miejsce w plebiscycie czytelników magazynu "Guitar Player" w tej samej kategorii. Płyta cieszyła się dużą popularnością również w Europie, gdzie Michael zgarnął nagrodę Edison Award, będącą holenderskim odpowiednikiem Grammy.
Niestety, pozostałe płyty były mało ciekawe, dążąc coraz mocniej do coutry-bluesa. Na [4] trafił tylko jeden nowy utwór The Window, a resztę wypełniły covery, m.in. I Need You i I Know A Little Lynyrd Skynyrd, Manic Depression i Little Wing Hendrixa czy Still Alive And Well Ricka Derringera.

Późniejsze losy muzyków:

• Jeff Pilson - McAuley Schenker Group, George Lynch, Craig Goldy, War & Peace, Dio, Wild Horses, Foreigner, T&N, The End Machine, Black Swan, Revolution Saints oraz Lynch/Pilson
  
• James Kottak - Wild Horses, McAuley Schenker Group, Shortino/Northrup, Warrant, Black Sheep (EP-ka Sacrifice w 1999), Scorpions, War & Peace, Kottak (cztery albumy: Greatist Hits w 1998, Therupy w 2006, Rock & Roll Forever w 2010 i Attack w 2011) oraz A New Revenge (Enemies & Lovers w 2019). Perkusista zmarł 9 stycznia 2024 w wieku 61 lat
  
• Dennis Murphy wydał jazzowy album solowy Hit Me Hard w 1998
  
• Mike Vanderhule - hard rockowy Soulmotor (Soulmotor w 1999), Y&T, Ron Keel (Metal Cowboy w 2014) oraz Durbin
  
• Neil Ives - rockowy Jettison Eddy (Trippin On Time w 2003)
  
• Trevor Thornton - Walk On Fire (Mind Over Matter w 2017), grający niczym mix Journey i Survivor
  
• Andy Hess - The Black Crowes i Gov't Mule
  

Jeff Pilson (Dokken), James Kottak (ex-Burster brown, ex-Montrose, ex-Kingdom Come), Terry Miller (ex-Michael Monroe, Dirty Deal),
John Purtle (ex-Artport, ex-Outsiders), Trevor Thornton (ex-Asia), Matt Abts (Gov't Mule), Chuck Leavell (ex-The Allman Brothers Band)