Norweski zespół założony w 2002. Muzycy zaproponowali stanowisko wokalisty Niemcowi Michaelowi Bormannowi, mistrzowi lekkiego melodyjnego hard rocka i AOR. Pierwsza płyta budziła mieszane uczucia, uderzając w tony ówczesnego stylu Bon Jovi - w dodatku szybko tracąc impet w drugiej połowie. Sporo utworów oparto na gitarze akustycznej, ale to zróznicowanie spowodowało jakościowe rozwarstwienie materiału. Rain potrafił przejśc od czystej akustyki (No Such Thing) poprzez przepełniony lękiem nowoczesny rock (Miss Myself), relaksujące granie dla mas (Everytime You Go) aż po akcenty country (Soul). Czteroletnia przerwa nie wpłynęła specjalnie na zmianę stylu, choć [2] z pewnością był bardziej przemyślany. Bormann śpiewał odpowiednio emocjonalnie, choć wciąż w manierze Jona Bon Jovi (Do You Like It?). Tak jak poprzednio, nie było tu miejsca na jakikolwiek hard rock, tylko czysty AOR. Uwae zwracały dwie radiowe ballady: Crazy oraz I'd Die For You.

Dalsze losy muzyków Rain:

• Michael Bormann - Biss, Zeno, Mark Sweeney (Slow Food w 2007), Redrum, Bloodbound, The Trophy, Silent Force, PowerWorld (Cybersteria w 2013), hard rockowy Grindhouse (Chapter One w 2015), Michael Bormann's Jaded Hard (Feels Like Yesterday w 2019 i Power To Win w 2022), Seven Ravens oraz rockowy IMKT (Sooner Or Later w 2025). Bormann stworzył również wraz z Michaelem Vossem cover-band 20th Century Boys i na płycie Beware Of The Rex z 2020 nagrał 11 przeróbek T.Rex. Zrealizował także serię płyt solowych
  
• Tore Moren - Arcturus, heavymetalowy Wild Willy's Gang (Don't Back Down w 2025) oraz solowo: Devilbird w 2012 i My Way Or The Highway w 2014
  
• Per Helge Bruvoll - Michael Bormann i Rozario

Michael Bormann (ex-Tax, ex-J.R. Blackmore Group, ex-Letter X, ex-Jaded Heart, ex-The Sygnet, ex-Charade),
Tore Moren (Jörn), Lars Forseth (Bangkok Babes), Audun Norgaard (ex-Sunset Strip)