Amerykańsko-włoski projekt założony w 2022. Mało znany wokalista Gregory Lynn Hall zaprosił do współpracy gitarzystę o amerykańsko-kanadyjskich korzeniach Tristana Avakiana. Fani zapewne pamiętali jego nazwisko i grę z jedynej płyty Red Dawn, a od tamtej pory muzyk współpracował z wieloma artystami - od Biohazard poprzez Trans-Siberian Orchestra po Mariah Carey. Składu dopełniła dwójka Włochów, w tym wszędobylski Alessandro Del Vecchio - pełniący funkcję wewnętrznego producenta wytwórni Frontiers przez 13 lat (aż do ogłoszenia swojego odejścia w marcu 2024). Już otwieracz Burn For Love jasno pokazywał, że w płycie było wiele do polubienia. Ten mix AOR i hard rocka oparto przede wszystkim na zmyślnych zagrywkach Avakiana, które harmonijnie łączyły się z rockowymi aranżacjami i melodiami. Klawisze stonowano w stosunku do dominujących gitar i perkusji, podczas gdy Hall śpiewał głosem niemal przepełnionym gniewem, z bluesowymi akcentami i zadziornością zatwardziałego autostopowicza. Płyta w kilku momentach nawiązywała wprost do Red Dawn pod względem melodii, jednocześnie bratając się z bluesowym brzmieniem. W power-rockowym I Will Be Stronger gościnnie zagrał Joel Hoekstra z Whitesnake, z kolei Two Ships to ciekawe połączenie melodyjnego rocka i AOR, z wokalem pod Larry'ego Kinga (Soleil Moon, Michael Thompson Band). Pobudzający emocje Losing Me też był lekki z początku, ale nabierał mocy w bogatych harmoniach. W Higher spotykały się southern-rockowa subtelność 101 South i nieskazitelna melodyjność Red Dawn - banalny refren rekompensowała znakomita gra Avakiana. Jeszcze bardziej wznoszący był przekaz złowieszczego tempa w Another Night, Another Fight, aby potem zagłębić się w chwalebny refren. Wszystko w odpowiedni sposób zamykał Ain't No End In Sight, gdzie subtelne partie gitary płynnie przeplatały się z łagodną strukturą utworu. Tristan wchodził często wirującymi krótkimi zagrywkami, które prowadziły do wyciszającego się załamania utworu. Avakian zaprezentował swoją kreatywność i olśniewający talent gitarowy, a także kunszt kompozytorski. To był album dla fanów Steelhouse Lane, Giant i Unruly Child.
Dalsze losy muzyków Killer Kings:
| ALBUM | ŚPIEW | GITARA | KLAWISZE, BAS | PERKUSJA |
| [1] | Gregory Lynn Hall | Tristan Avakian | Alessandro Del Vecchio | Nicholas Papapicco |
Gregory Lynn Hall (ex-101 South), Tristan Avakian (ex-Red Dawn, ex-Imaginary Few, ex-KaaTO), Nicholas Papapicco (ex-Inner Stream, ex-Toby Hitchcock, ex-Mayank, ex-Robin McAuley)
Alessandro Del Vecchio (Edge Of Forever, ex-Moonstone Project, ex-Eden's Curse, ex-Hardline, ex-Silent Force, ex-Bailey, ex-Level 10, ex-Voodoo Circle,
ex-Eleventh Hour, ex-Faithsedge, ex-Ted Poley, Sunstorm, ex-Gioeli & Castronovo, ex-Lovekillers, ex-Black Rose Maze, ex-Jeff Scott Soto, ex-Between Worlds, ex-Chalice Of Sin,
Robledo, ex-Brother Against Brother, ex-Robin McAuley, The Grandmaster, ex- Poison Rose, Enemy Eyes, Skills, Iconic)
| Rok wydania | Tytuł |
| 2022 | [1] Burn For Love |
