Międzynarodowy projekt utworzony przez niemieckie małżeństwo, które do współpracy zaprosiło szwedzkiego wokalistę, włoskiego klawiszowca i amerykańskiego basistę. Pomimo, że muzycy dali z siebie wszystko, album pozostawiał słuchacza obojętnym nawet po wielokrotnym przesłuchaniu. Muzyka była trudna do jednoznacznego sklasyfikowania, gdyż hybrydowo łaczyła wiele stylów - niemelodyjny hard rock, blues-rock, granie progresywne i modern metal. Ta fuzja nie przekonywała nawet przy głębszym wsłuchaniu się w te dźwięki i przy trzecim przesłuchaniu, nadal nie dawało tej płyty w pełni zrozumieć. Nie było tu miejsca na subtelne aranżacje, długie epickie utwory czy zapamiętywalne melodie - w zasadzie ten krążek mógłby nie istnieć. W zasadzie Deep Blue Sea (z gościnnym udziałem perkusisty Deep Purple, Iana Paice`a) skupiał niczym w soczewce styl tego albumu. Frank Pané grał kompletnie inaczej niż w Bonfire i Sainted Sinners, pozostawiając sobie wiele pola na gitarowe eksperymenty, jak w długim instrumentalnym Dark Blue Overture. Wydawało się, że takie granie zostanie tylko wzbogacone przez głos wszechstronnego Görana Edmana, ale nawet tenmu rutyniarzowi ciężko było się odnaleźć w tych niepotrzebnie pogmatwanych aranżacjach. Zbyt wiele zwrotów akcji i inspiracji potrafiło zmów nawet najbardziej cierpliwego fana.

Göran Edman (Madison, ex-John Norum, ex-Yngwie Malmsteen, ex-Glory, ex-Brazen Abbot, ex-Johansson, ex-Kharma, ex-Nikolo Kocew, ex-Xsavior, ex-Richard Andersson,
ex-Time Requiem, ex-Jayce Landberg, ex-Vindictiv, ex-Signum Regis, ex-Stratosphere, ex-Marran, Headless, Boguslaw Balcerak`s Crylord, Cry Of Dawn),
Frank Pané (Bonfire, Sainted Sinners), Andrea Vergori (ex-Wheels Of Fire),
Hal Patino (ex-Palladion, ex-Maltese Falcon, King Diamond, ex-Force Of Evil, ex-Disaster Peace)