
Amerykańsko-włoski superprojekt założony w 2017 przez wokalistę Jeffa Scotta Soto oraz Ellefsona - byłego basistę Megadeth. Po chaotycznym i pozornie kontrowersyjnym rozstaniu z Megadeth, Dave rzucił się w wir współpracy z różnymi zespołami. Tą dwójkę wspomogli niezwykle już doświadczenie muzycy z Italii: gitarzysta Andrea Martongelli oraz bębniarz Paolo Caridi. Debiutancki album przy pierwszym kontakcie nie był niczym czego można by się spodziewać po Soto czy Ellefsonie, ale jednak zdawało się, iż osiągnięto idealny kontekst tej współpracy. Charakterystyczny głos Jeffa powracał tym razem do heavy metalu, a nawet miejscami heavy/power. Ten ciężar wynikał z niezwykle mocarnej sekcji rytmicznej, zwłaszcza thrashowej przeszłości Dave`a. Pierwsza część krążka momentami okazała się jednak rozczarowująca, a utworom zabrakło polotu i dynamiki. Kawałki w rodzaju Like A Bullet czy Sharpen The Sword wydawały się ciężkie dla samego ciężaru. Dopiero w Celebrity Trash ekipa znajdowała swoją tożsamość i oferowała bardziej melodyjne rzeczy. Tą stylistykę kontynuowano w Rise To Win, Lonestar i Writing On The Wall - te właśnie utwory ukazywały w pełni moc, jaką zespół był w stanie osiągnąć. Jako bonus dorzucono balladę Out Of The Blue i Soto zaśpiewał ją kapitalnie, głosem emocjonalnie przejmującym.
Brzmienie [2] było równie ciężkie jak poprzedniego. Muzycy jakby czuli się w studio bardziej komfortowo w swoim towarzystwie, wypracowując własne brzmienie i styl. Do tego festiwalu killerów wprowadzał nieustępliwy Unbreakable i odnosił się do niepotrzebnej krytyki, aby zawsze walczyć o siebie. SOAB (Son Of A Bitch) był nadzwyczaj drapieżny, a prawdziwą klasę pokazali tu obaj Włosi. Hate You, Hate Me to pokaz szaleństwa wokalnego Soto, które krzyki przenikały słuchacza, a cała grupa stawała jakby gotowa do walki - w rzeczywistości tekst odnosił się do nadmiernej nienawiści. Spokojniejszy Poison Tears Jeff odśpiewał wspólnie z Laurą Guldemond z Burning Witches. Instrumentalny Ghosts powstał jako próbny riff, który Martongelli wykonywał w studio jako rozgrzewkę. David usłyszał to i postanowił oprzeć na tym riffie cały numer. Zaczynał się od zagrywek flamenco, a potem nabierał struktur niezwykle melodyjnej piosenki. Ripper Owens użyczył swojego głosu w Vengeance, a Soto przeciwstawiał się temu złowrogiemu charakterowi swoim wokalem. W tej kompozycji Ellefson przypominał sobie dawną grę w thrashowej ekipie., a Caridi demolował swój zestaw gradem perkusyjnych wypełnień. Charakter albumu całkowicie zmieniał się wraz z metalowo-punkowym Snakes & Bastards - oddającym cały gniew elektryzującym hołdem dla Motörhead. W końcu The Day We Built Rome przybierał postać nowoczesnego rockowego utworu z potężnym refrenem. Niektóre CD zawierały bonus w postaci przeróbki Queen Death On Two Legs, w którym grupa pozostała dość wierna oryginałowi, choć Soto nieco przesadził z wokalem wspierającym, dodając kilkanaście warstw swojego głosu. David Ellefson mówił w wywiadzie: "Drugi album jest cięższy, bardziej osobisty i ukształtowany przez wszystko czego doświadczyliśmy na scenie i poza nią. To efekt dwóch naszych żyć zderzających się w riffach, wściekłości i odkupieniu". Dodał również: "Tutaj słychać prawdziwe braterstwo, że naprawdę jesteśmy razem w procesie twórczym jako zespół. Spójność naszego brzmienia pozostała nienaruszona, pozwalając nam jednocześnie rozwijać wzajemnie swoje mocne strony z debiutanckiego albumu. To organiczne podejście, które pozwala nam eksplorować nowe brzmienia i muzyczne ścieżki".
| ALBUM | ŚPIEW | GITARA, KLAWISZE | BAS | PERKUSJA |
| [1-2] | Jeff Scott Soto | Andrea Martongelli | David Ellefson | Paolo Caridi |
Jeff Scott Soto (ex-Yngwie Malmsteen, ex-Panther, ex-Kuni, ex-Masi, ex-Kryst The Conqueror, ex-Eyes, ex-Talisman, ex-Skrapp Mettle, ex-Takara, ex-Axel Rudi Pell, W.E.T., Joel Hoekstra's 13, SOTO, ex-Sons Of Apollo, ex-Animal Drive),
Andrea Matongelli (ex-Arthemis, ex-Power Quest),
David Ellefson (ex-Megadeth, ex-Temple Of Brutality, ex-F5, ex-Killing Machine, ex-Angels Of Babylon, ex-Altitudes & Attitude, ex-Metal Allegiance, ex-Ellefson, Lucid, Dieth),
Paolo Caridi (ex-Killing Touch, ex-Arthemis, ex-Sweet Oblivion, ex-Hollow Haze, ex-Ellefson, ex-Cristiano Filippini`s Flames Of Heaven, ex-Krell, ex-Saints Trade)
Rok wydania
Tytuł
TOP
2022
[1] Vacation In The Underworld
2025
[2] Unbreakable
#17
