Paul Sabu urodził się 2 stycznia 1951 jako syn aktorów: Sabu Dastagira i mało znanej Marilyn Cooper. Paul miał zatem pochodzenia indyjsko-amerykańskie, ale ojca stracił już w wieku 12 lat (Dastagir zmarł nagle w grudniu 1963 na atak serca w wieku 39 lat). Młody Sabu zadebiutował na scenie muzycznej pod koniec lat 70-tych jako kompozytor, producent i wykonawca hitów disco. Nagrał klubowe hity z Ann-Margret, Debbie Jacobs i Sister Power. Już jednak na [1] Paul przerzucił się na mało oryginalny AOR. Jednak lata 80-te okazały się dla niego nadzwyczaj tłuste. Jego muzyka znalazła się w ścieżkach dźwiękowych do filmów i seriali telewizyjnych, m.in. "Hard Rock Zombies" w 1985. Osiągnął duża popularność [2], jak również wydał płyty w dwóch udanych projektach pobocznych: AOR-owym Kidd Glove (Kidd Glove w 1984) i przede wszystkim Only Child (Only Child w 1988 i II w 1996). Debiut Only Child został okrzyknięty jednym z najlepszych albumów AOR-owych wszechczasów. W 1989 Paul niespodziewanie zaśpiewał utwór Vice Versa na EP-ce heavymetalowego Malice. [3] ukazał się w listopadzie 1994 wyłącznie w Japonii jako Paul Sabu, a dopiero w 1995 w Wielkiej Brytanii i Francji z czerwoną okładką i zmieniona kolejnością utworów.
Ostrzejsze granie pojawiło się na [4] i (lepszych z tych dwóch) [5]. Było to granie cięższe niż kiedyklowiek w karierze Sabu, a numery w postaci Spitfire, Let A Sleeping Dog Lie czy Mind Over Matter nie tylko były rasowo har rockowe, ale fragmentarycznie zahaczały nawet o heavy metal. Paul jednak nie byłby sobą, gdyby nie nagrał jednocześnie czegoś kontrowersyjnego jak gospelowo-kościelny Bring Us Love czy zwyczajnie pop-rockowy If I'd Never Asked You To Dance. Płyty posiadały na szczęście w większości chwytliwe melodie. W kolejnych dekadach Sabu coraz bardziej wycofywał się z życia publicznego, pozostając aktywnym jak zawsze producentem, autorem tekstów, muzykiem sesyjnym i mentorem wschodzących zespołów hard'n'heavy. Dlatego cieszył powrót w postaci [8] i uczucie, że Sabu wciąż czerpał przyjemność z dobrze zagranego melodyjnego rocka. Zrealizowany z Barry'm Sparksem krążek emanował pozytywnym przekazem i podnoszącym na duchu klimatem. Wszystko to już było, ale duet brzmiał przekonująco, nie brzmiąc przy tym arogancko lub nudnie. Było to odgrzewanie starych patentów w najlepszym wydaniu. Już otwierający Blinded Me oddawał hołd hard rockowi w stylu Whitesnake, a w drugiej połowie płyty było już tylko lepiej. Rock i Rock The House prezentowały się jako mix wczesnego Deep Purple i Foreigner, a ciężki funkujący Dirty Money kipiał energią niczym zagubiony hit Purpurowych z czasów Coverdale'a/ Hughesa. Głos lidera nasuwał skojarzenia z Dave'm Menikettim z Y&T.
W 2004 magazyn "Kerrang" uznał Paula Sabu za jednego z pięciu ulubionych wokalistów AOR wszechczasów. Ostatecznie muzyk był odpowiedzialny za produkcję lub mix płyt innych artystów, które osiągnęły status platynowy (14) lub złoty (11) (m.in. Shania Twain).

Dalesze losy muzyków:

• Paul Sabu - Danny Veras
  
• Charles Esposito - Only Child
  
• Dave Spitz - Kuni
  
• Jerry Lawson - hard rockowy Hydrogyn (Best Served With Volume w 2004, Bombshell w 2006, Phase 1 w 2010 i Private Sessions w 2012)
  
• Gerhard Schleifer - Demon Drive, Charade oraz Gary John Barden
  
• Tony Montana nagrał solowy album Tombstone Shuffle w 2000
  
• Matthias Rethmann - hard rockowy Cooper Inc. (Pulling The Trigger w 2009) i Gary John Barden
  
• Gereon Homann - Wolfpakk, hard rockowy Eat The Gun (Stripped To The Bone w 2013 i Howlinwood w 2015) oraz rockowy Radiation Romeos (Radiation Romeos w 2017)
  
• Lee Morris - Magnum
  
• Barry Sparks - Lightning Strikes
  

Charles Esposito (ex-Wintergarden), Jerry Lawson (ex-Oney), Dave Spitz (ex-Americade ex-Black Sabbath, Great White, Stream),
Gerhard Schleifer (ex-Sinner, ex-Bonfire), Jörg Deisinger (ex-Bonfire, ex-Axel Rudi Pell), Tony Montana (ex-Great White),
Matthias Rethmann (ex-Silver, ex-Lee Z), Linkan Andersson / Martin Karlsson (obaj ex-Livin' Parazite i ex-The Andersson Mills Project),
Lee Morris (ex-Marshall Law, ex-Paradise Lost, ex-Creation's Tears),
Barry Sparks (ex-Guy Mann Dude, ex-Yngwie Malmsteen, ex-MSG, ex-John West, ex-Roland Grapow, ex-Vinnie Moore, ex-Ted Nugent, ex-Cosmosquad, ex-Dokken, ex-Michael Vescera Project, ex-Durbin, Leatherwolf)