W 2025 Bruce Mee, założyciel i redaktor rockowo-metalowego magazynu "Fireworks", zamarzył sobie o złożeniu muzycznego hołdu wczesnemu Rainbow i solowej twórczości Ronniego Jamesa Dio. Wykorzystując znajomości, Bruce zaprosił znakomitych gości, sam obsadzając się w roli producenta. Miał na tym polu doświadczenie sprzed 20 lat, kiedy produkował album Jericho Millenium w 2004. Legion muzyków, którzy odpowiedzieli na zew Mee był doprwady imponujący, z byłymi członkami Rainbow (Tony Carey) czy Dio (Doug Aldrich, Vinny Appice) na czele. Godne uwagi było również przybycie weterana Chucka Wrighta oraz wokalisty Marka Boalsa, który zagrał tutaj na basie. The Last Unicorn rozpoczynał się nastrojowym i intro, które przechodziło w pojedynek gitar i klawiszy, z pulsującym rytmem i melodią, mocnym wokalem Freemana, żarliwą gitarową solówką i znakomitym refrenem. Złowrogo nawiązujący do napisu na bramie obozu koncentracyjnego Auschwitz Arbeit Macht Frei i był energicznym rockerem, nawiązującym do solowego debiutu Dio. Kilka modrn zagrywek wpleciono w aranżację Still Me, ale zabójczy refren to klasyczny Rainbow z końcówki lat 70-tych XX wieku, wzbogacony nowoczesnym podejściem Eclipse. Rainbows End to kolejny wysokiej jakości utwór z mocnym chwytliwym refrenem, a klawisze Carey'a rozpoczynały Rage Of Angels - chyba najwspanialsza kompozycja z tej ekscytującej płyty, z klimatem wręcz Black Sabbath ery Martina. Tytułowy Sign Of The Wolf to ponad siedem minut grania epickiego, w którym Andrew Freeman ponownie śpiewał niczym Tony Martin. Album wypełniła muzyka najwyższej klasy, zagrana przez profesjonalistów - z jednej strony wprost nawiązująca do Tęczowej tradycji, z drugiej proponujące odświeżone spojrzenie na klasykę. Jedyny słabym ogniwem był niepotrzebny Bouncing Betty. Był to nie tyle hołd, co raczej kontynuacja muzycznej magii, którą Ronnie James Dio i jego koledzy stworzyli po raz pierwszy dekady wcześniej.

Andrew Freeman (Last In Line, ex-Devil's Hand, Electric Temple),
Doug Aldrich (ex-Lion, ex-Hurricane, ex-Bad Moon Rising, ex-Mark Boals, ex-Burning Rain, ex-Dio, ex-Whitesnake, ex-Revolution Saints)
Fredrik Folkare (ex-Scudiero, Eclipse, Unleashed, ex-Necrophobic, ex-Firecracker, ex-Firespawn, ex-Dead Kosmonaut), Steve Morris (ex-Ian Gillan)
Tony Carey (ex-Rainbow, ex-Zed Yago, ex-Planet P Project), Steve Mann (Lionheart, ex-McAuley Schenker Group, MSG, ex-Ignore The Sign, Earth Lux),
Mark Mangold (ex-American Tears, ex-Touch, ex-Drive She Said, ex-The Sign, House Of Lords, Keys), Josh Devine (ex-Levara),
Chuck Wright (ex-Giuffria, ex-Quiet Riot, ex-Kuni, ex-Ted Nugent, ex-Impellitteri, ex-House Of Lords, ex-Cheap Trick, ex-Bad Moon Rising, ex-Blackthorne, ex-Magdalen, ex-Pata, ex-Murderer's Row,
ex-David Glen Eisley, ex-Ken Tamplin, ex-Stephen Pearcy, ex-Northern Light Orchestra, ex-Heaven And Earth, ex-Chuck Wright's Sheltering Sky, ex-Demons Down, ex-Faith Circus),
Mark Boals (ex-Yngwie Malmsteen, ex-Ring Of Fire, ex-The Codex, ex-Royal Hunt, ex-Seven The Hardway, ex-Holy Force, ex-Iron Mask,
Boguslaw Balcerak`s Crylord, ex-Dramatica, ex-Vindictiv),ex-Shining Black, ex-Ghosts Of Gods, ex-Atlantis Drive, Earth Lux, Reign Of Glory),
Johan Kullberg (ex-Lions Share, ex-Ignition, ex-Dark Illusion, ex-Section A, ex-Animal, ex-Therion, ex-The Experiment No.Q, ex-Wolf, Starchaser),
Vinnie Appice (ex-Axis, ex-Black Sabbath, ex-Dio, World War III, ex-3 Legged Dogg, ex-Minoru Niihara, ex-Heaven And Hell,
ex-Kill Devil Hill, ex-White Appice Mendoza Iggy, Joel Hoekstra's 13, ex-Serpent's Ride, Last In Line, Resurrection Kings)